gedrag - gedragsproblemen

dominant gedrag:

De mens staat al heel snel klaar om bepaald ongewenst gedrag van de papegaai gelijk in het vakje van "dominant gedrag" te stoppen.
Onderzoeken, uitgevoerd door diverse biologen en ornithologen, naar in het wild levende papegaaien hebben tot nu nog steeds niet het definitieve bewijs geleverd dat papegaaien dominant gedrag tonen. Eigenlijk heeft men ook nog nooit vastgesteld dat er echt een alfa-papegaai (leider) binnen een flock (groep vogels) bestaat.

Mensen maken vaak de fout om specifiek gedrag van dieren (in deze papegaaien) te interpreteren vanuit een menselijk oogpunt.
Het is al moeilijk voor ons om bepaald gedrag bij mensen juist te interpreteren!
Dus je zal je kunnen voorstellen dat het interpreteren van dierlijk gedrag nog moeilijker is.

Heel vaak blijkt bij een nader onderzoek van het zogenaamde dominante gedrag van de huiskamerpapegaai dat het helemaal niet om dominant gedrag gaat.
Veelmeer blijkt dat het specifieke gedrag uit onzekerheid of uit angst van de papegaai opgeroepen wordt.

Kan je bijvoorbeeld het naar het hoogste punt klimmen van de papegaai als dominant gedrag betitelen?
Wanneer de vogel naar het hoogste punt klimt heeft de vogel een duidelijk zicht over de omgeving en zullen eventuele gevaren vroegtijdig opgemerkt worden. Aangezien de papegaai een prooidier is zal deze altijd alert moeten zijn op mogelijke gevaren.
Eigenlijk kan je stellen dat de vogel instinctmatig, uit veiligheidsoverwegingen, naar het hoogste punt klimt en dat niet doet uit dominantie.

Kan je een papegaai dominant gedrag toedichten wanneer je in haar directe leefomgeving (kooi) binnendringt?
Instinctmatig zal de papegaai de directe omgeving of het nest tegen indringers verdedigen.
Heb  je het vertrouwen van de vogel dan zal deze wellicht meer toestaan omdat je dan als een soort "familielid" geaccepteerd bent. Maar of je dat instinctmatige verdedigingsgedrag dominant gedrag moet noemen?
Wanneer je een dier ergert dan zal deze zich verweren, of het nu een groot of een klein dier betreft.
Binnendringen in het domein van de vogel kan deze als ergerlijk ondervinden en dan is het toch normaal dat de vogel dat kenbaar maakt.

Ook het weigeren om op te stappen wanneer de vogel op een lekker hoog plaatsje zit als dominant gedrag te zien is dacht ik ook niet echt terecht. Zelfs wanneer deze weigering misschien ook nog bekrachtigend wordt door met de snavel naar de voorgehouden hand of stok te hakken.
De vogel zit lekker op zijn gemak en relatief veilig, logisch dat die niet graag gestoord wil worden en dat die dat kenbaar maakt.

Sommige papegaaien hebben de neiging tot "eenkennigheid".
Dat is over het algemeen vrij eenvoudig bij de vogel te veranderen.
De eenkennige papegaai die bijvoorbeeld ook nog verliefd op de verzorger is zou wel eens de verzorger als partner kunnen beschermen of verdedigen. Zo is jaloersheid ook een verschijnsel dat soms bij de papegaai kan voorkomen.
Maar ook dat gedrag zou je eigenlijk niet als dominant gedrag kunnen betitelen. 

Natuurlijk wanneer je de papegaai steeds zijn zin krijgt en de vogel krijgt een keer niet zijn zin zal deze zijn wens wat kracht bijzetten, net als een stampend kind!
Krijgt de papegaai dan alsnog zijn zin dan zal dat gedrag vaker door de papegaai getoond worden.
De vogel heeft per slot van rekening geleerd dat hij met dat gedrag resultaat boekt.
Ook dat kan men niet als dominant gedrag betitelen.

Meestal kan men bij bepaalde vormen van specifiek gedrag wel herleiden tot natuurlijk, instinctmatig gedrag of tot aangeleerd gedrag.

Wanneer je geconfronteerd wordt met gedrag dat je als "dominant gedrag" zou willen betitelen, bestudeer dat gedrag dan eens heel goed en wellicht zal er sprake zijn van een instinctmatig natuurlijk gedrag of dat de vogel angstig is.

Heel veel is bij de vogel te bereiken wanneer men volledig het vertrouwen van de vogel weet te winnen.

Conclusie:
Dominant gedrag wordt eigenlijk niet waargenomen bij papegaaien.
In de meeste gevallen is er sprake van natuurlijk of van angst gerelateerd gedrag.
 
 

     
gedrag