gedrag - gedragsproblemen: eenkennigheid

 

eenkennigheid

 

Het is altijd belangrijk om vooraf even te controleren of men aan alle "basisvoorwaarden" voldoet!
Eenkennigheid bij de huiskamerpapegaai is een gedragsprobleem en daar dient men wat aan te doen.
Het is volkomen natuurlijk dat de papegaai zich aan één bepaald persoon wat meer hecht als aan een ander.
Deze persoon hoeft niet per definitie de persoon te zijn die hem voer geeft.

Dat wil echter niet zeggen dat de papegaai voor andere personen volledig onhandelbaar mag zijn.
Dat zorgt op den duur gegarandeerd voor problemen.
Wat bijvoorbeeld als je met vakantie gaat???
 
Dus als de papegaai eenkennig is en hij wil bij niemand anders op de hand dan wordt het zeker tijd dat daar iets aan gedaan wordt.
Vaak wordt de eenkennigheid door degene die wel toegelaten wordt onbewust aangemoedigd!
Deze waarschuwt een ieder op te passen want de papegaai bijt... deze mensen benaderen dan de papegaai met een zekere angst hetgeen de papegaai weer haarfijn aanvoelt en die reageert dan automatisch door te gaan bijten.
Ook heeft de papegaai heel snel door: bijt vreemde mensen en baasje komt... en dat is wat hij net wil.
Ergo.... als de papegaai naar andere mensen hapt is eigenlijk de enige juiste reactie van de "favoriete" persoon:
Papegaai direct wegzetten en weg gaan. (negeren van de papegaai) 

Laat andere gezinsleden en zeer frequente bezoekers regelmatig trainen met de papegaai.
Betreffend gezinslid dient gewoon weer bij het begin te beginnen... zie daarvoor het hoofdstukje "tam maken".
Baasje, "de favoriet van de papegaai", moet zich eigenlijk gedurende die tijd volledig op de achtergrond te houden, liefst is hij gedurende die training niet aanwezig.
Wel is het handig als baasje de vogel even naar de trainingsruimte brengt en later weer ophaalt.
Vergeet ook niet de "theedoektherapie", deze doet vaak wonderen.
Laat ook andere mensen eens de theedoektherapie toepassen op jouw papegaai, de papegaai went op die (over het algemeen relaxte) manier ook aan kontact met andere mensen.

Verwacht je bezoek.... zorg dan bijvoorbeeld dat je papegaai trek (honger) heeft op het moment dat je bezoek komt.
Meestal heeft een hongerige papegaai wat meer aandacht voor het lekkers dat hem aangeboden wordt als aandacht voor de vingers van het bezoek.
Laat je bezoek de papegaai wat lekkers geven.
Laat ook zo vaak mogelijk je bezoek de papegaai op de hand nemen. Het bezoek kan met wat lekkers de papegaai lokken.
Doet je papegaai het goed, zorg dan dat de papegaai beloond wordt. (verbaal en met wat lekkers)

Als men op die manier met de papegaai bezig is zal men merken dat de "eenkennigheid" duidelijk vermindert.
Natuurlijk zal de "favoriete" persoon altijd een speciale band met de papegaai houden en net weer een stapje verder kunnen gaan.

Dat mannelijke papegaaien beter met vrouwen om kunnen gaan en popjes meer op mannen gesteld zijn is volgens mij absolute onzin.
Het komt wel vaker voor dat een papegaai voorkeur voor mannen of vrouwen heeft maar dat zegt beslist niets over het geslacht van de papegaai.

Uit de praktijk:
Ooit kocht ik een grijze roodstaart met een leeftijd van ruim 2 jaar .
Deze vogel was tam maar kon uitsluitend door de vrouwelijke verzorger uit de kooi gehaald worden.
In de nieuwe thuissituatie heeft de vogel mij (een man) als "favoriet" gekozen, wellicht omdat ik continue met de vogel bezig was en ik ook degene was die de vogel te eten gaf.
Mijn vrouw kon de vogel absoluut niet benaderen, zodra ze maar in de buurt kwam ging de papegaai meteen in een aanvalshouding.
Daar moest dus aan gewerkt worden, want het was toch zeker belangrijk dat mijn vrouw deze papegaai, zonder gebeten te  worden, uit de kooi kon halen en ook weer terug kon zetten.
Met de hieronder omschreven aanpak hebben wij gewenste resultaten bereikt!

De volledige verzorging van de papegaai werd meteen overgenomen door mijn vrouw.
Ik trok mij volledig terug en bemoeide mij nog nauwelijks met de vogel.
In het begin haalde ik de vogel nog wel uit de kooi zodat mijn vrouw ook buiten de kooi met de vogel kon trainen.
Maar voor de rest keek ik totaal niet naar het beestje om, ook knuffelde ik de vogel niet meer.
Dat was nu de taak van mijn vrouw geworden. Ik keek ook niet toe wanneer mijn vrouw met de vogel aan het trainen was.
Mijn vrouw gaf voer, gaf de vogel de dagelijkse douchebeurt, voerde de papegaai eerst door de tralies met lekkere zonnebloemzaadjes, ging met de papegaai trainen, en 's avonds werd de vogel gedurende de tijd dat er tv gekeken werd door mijn vrouw zeker een uur achter elkaar middels de theedoek-therapie vertroeteld.
Na een paar weken intensieve training waren er een aantal dingen heel duidelijk veranderd.
1... mijn vrouw was niet meer bang voor de papegaai.
2... de papegaai accepteerde mijn vrouw en liet zich door haar zonder problemen uit de kooi halen en knuffelen.
3... mijn vrouw was ook in staat de vogel voor een correctie uit de kooi te halen en deze in de "time-out-kooi" te plaatsen.
Pas nadat dit resultaat behaald was kon ik me weer wat meer met de vogel bezig te houden.
Ik begon met het alleen maar aanwezig zijn bij de trainingen, bemoeide me verder nergens mee.
Wat later aaide ik de vogel terwijl deze in de theedoek op de schoot van mijn vrouw lag en zo begon ik langzaam de vogel steeds meer aandacht te geven, er wel op lettend dat dit niet ten koste ging van de relatie tussen de vogel en mijn vrouw.

Inmiddels is de vogel volledig tam voor iedereen.
 
 

 

 

 

     
eenkennigheid